Mijntje Peters: “We dachten dat Fury nooit meer zou kunnen lopen”

Toen de nu zestienjarige Fury drie jaar geleden bij Mijntje Peters kwam zag de toekomst er somber uit voor hem. Hij was zwaar hoefbevangen, had artrose en de dierenarts had niet verwacht dat hij ooit weer pijnvrij zou kunnen lopen. Toch had Mijntje vertrouwen in de pony en besloot ze hem genoeg tijd te geven om optimaal te kunnen herstellen. En met succes: want ze kunnen ondertussen weer rijden en wisten een vierde plaats te bemachtigen in de WeAllRide neckrope-competitie sept/okt.

“Fury is officieel niet van mij, maar zijn eigenaresse wilde heel graag de sport in en dat ging op dat moment niet met hem. Dus ze heeft hem bij mij neergezet zodat ik hem kon verzorgen”, begint ze haar verhaal. “Hij is dus een beetje van mij, het voelt als mijn eigen paard en ik kan alles met hem”.

Gelukkig

Toen de pony drie jaar geleden bij Mijntje kwam achtte de dierenarts de kans klein dat hij ooit nog langer dan een half uurtje achter elkaar kon lopen. “Ik vond hem op dat moment een beetje zielig, dus ik besloot me over hem te ontfermen. Poetsen vond ik al super leuk. Het maakte niet uit of we ooit nog konden rijden, zolang hij maar gelukkig zou worden”.

Ontspanning

Uiteindelijk ging het na half jaar zo goed met de hoefbevangenheid, dat de amazone besloot om Fury weer rustig op te bouwen. ““We zijn begonnen met zadel en hoofdstel en hebben dat langzaam omgebouwd tot bitloos en uiteindelijk neckrope rijden. Ik keek vroeger altijd video’s van mensen die met neckrope reden, zo is het bij mij ook begonnen te kriebelen. Toen het recreatief rijden goed ging besloot ik dat ik het wat serieuzer aan wilde pakken. Het leek mij heel gaaf om verder te komen in de dressuur. Dus we zijn gaan oefenen aan de ontspanning en nageeflijkheid. Uiteindelijk ging dat super goed”.

Leuke combinatie

Mijntje zag onze online-competitie voorbijkomen op Instagram, dus ze besloot zich op te geven. “Het was onze allereerste wedstrijd op neckrope die we ook nog eens op ander terrein reden, maar het ging super goed. Ik was heel blij met het commentaar want het was super duidelijk. Zo stond er op het protocol dat Fury wat losser door zijn lichaam mag lopen, en dat gaan we nu zeker oefenen. Verder stond erbij dat we een leuke combinatie zijn en dat het er vriendelijk uit zag”.

“Ik ben super blij dat we weer kunnen rijden, maar ik ben nog blijer dat Fury weer blij is. Mijn doel is om nog fijner te kunnen rijden met neckrope, maar plezier is wel echt het belangrijkt. Voor nu gaan we lekker oefenen en dan hoop ik binnenkort nog een keer mee te doen met de wedstrijden”, sluit ze af.

Tekst: Isa Wessels

Foto: Privébezit