Masja Witteveen – Mathijssen: “La Vie is een lot uit de loterij”

Masja Witteveen – Mathijssen won de door WeAllRide georganiseerde les bij Rien van der Schaft. Ze had haar vijfjarige merrie La Vie (v. Everdale) meegenomen, die ze zelf opgeleid heeft.

Masja heeft La Vie zelf gefokt. “Naast de moeder van La Vie had ik in 2016 ook nog een Jazz-merrie staan, waar ik graag een veulen van wilde hebben. Bij haar hebben we helemaal uitgezocht welke hengst er het best zou passen, zo zijn we bij Everdale uitgekomen”, legt ze uit. “Toen kwam Noud, waar we de paarden bij gestald hadden, op het idee om de andere merrie ook te laten dekken. Ik was op dat moment zwanger dus ik kon toch niet rijden, daarom stemde ik er mee in. We hebben nu dus twee Everdale-nakomelingen. En La Vie doet het zo goed, dat is echt gewoon een mazzeltje”.

Heel nuchter

Masja heeft de moeder van La Vie ook gereden. “Dat was geen makkelijke merrie. La Vie is daarentegen heel nuchter, super braaf en kan supergoed bewegen. Ze is echt een lot uit de loterij en we zijn heel blij met haar”.

Toen La Vie oud genoeg was is ze op een trainingsstal beleerd, waarna Masja haar zelf heeft opgepakt. “Ze is daar vier weken geweest, en voor de rest heb ik haar zelf helemaal opgeleid, wat echt bizar goed ging. Ze rent niet weg, ze bokt niet, ze steigert niet, ze is hartstikke braaf. Je moet met La Vie juist oppassen dat we rustig aan doen, dus ik rijd haar maar drie keer in de week. Voor de rest staat ze overdag gewoon op het land en daar doet ze het gewoon heel goed op”.

Kantelen

Een lesklant van de amazone won de les van Rien van der Schaft, maar vanwege eerst een blessure van het paard en later een blessure van haarzelf, kon ze de les zelf niet rijden. “Ik mocht meerijden in haar plaats, wat ik echt superleuk vond. Van tevoren had ik bedacht dat ik graag wilde werken aan het aanspringen van draf naar galop, want dat kan La Vie nog heel spannend vinden. Ze doet het wel, maar ze houdt haar adem in en ik merk dan gelijk dat ze dan spanning opbouwt. Daarnaast kantelt ze soms iets met haar hoofd, daar wilde ik ook graag mee aan de slag”.

“Vooral over het kantelen was Rien heel duidelijk. Hij vertelde dat we ons er niet op zouden focussen, want het is echt een gevolg van. We zijn dus heel erg bezig geweest om La Vie zo recht mogelijk te maken, wat er uiteindelijk voor zorgde dat ze helemaal niet meer kantelde. Ook het aanspringen in galop ging daarna heel erg goed. Rien legde de focus op terug naar de basis en het voorwaarts-terugrijden, en hiermee loste ik twee problemen in één keer op”.

Toegankelijk

“Ik vind Rien een bizar vriendelijke instructeur. Van tevoren wist ik niet helemaal wat ik van de les kon verwachten, want les krijgen van een bondscoach is natuurlijk niet zomaar wat. Maar Rien was heel toegankelijk, heel vriendelijk en superaardig. Daarbij legt hij ook nog eens supergoed uit. Hij vertelt eerst wat we gaan proberen en wat het doel is, en daarna legt hij uit hoe we daar naartoe gaan werken. Wat ik ook heel fijn vond is dat hij super complimenteus was en dat hij ook dingen bevestigde waar we wél goed in waren. Over de oefeningen die minder gingen heeft hij niks negatiefs gezegd, hij hielp ons om het op te lossen”.

Stapje verder

De combinatie keerde zelfverzekerd weer huiswaarts. “We zijn nu één keer officieel gestart in het L1, was heel goed ging. Ons doel nu is om minimaal het Z te bereiken, en als ik hoor hoe gecharmeerd Rien van La Vie was, denk ik dat dat echt wel moet lukken. Volgens hem is La Vie een paard waar ik heel ver mee kan komen, en dat hoop ik ook echt. Met mijn andere merrie heb ik Z2 gereden en ik hoop dat ik met La Vie nog een stapje verder kan komen”.

Tekst: Isa Wessels

Foto: Lisette Dezijn/ Emelie Mager